Ποιες αλλαγές; Σε ποιο μοντέλο παραγωγής;



Τα τελευταία 5 χρόνια, έγινε γενικά αποδεκτό, ότι ο τουρισμός είναι ο σημαντικότερος τομέας της οικονομίας μας, αφού αποδείχτηκε ΚΑΙ ιδιαίτερα ανθεκτικός στην κρίση. Φέτος, που τα πράγματα δεν είναι καλά, ακούγονται φωνές που ζητούν την αλλαγή του μοντέλου παραγωγής της οικονομίας μας. Ποιο μοντέλο παραγωγής; Προφανώς, αυτό που προέκυψε τυχαία με τη μέθοδο "ράβε - ξήλωνε".

Το μοντέλο παραγωγής που χρειάζεται αλλαγές-βελτιώσεις είναι το δικό μας, το τουριστικό. Ο σημαντικότερος τομέας της οικονομίας μας έχει το τελευταίο τη τάξη Υπουργείο και ο εκάστοτε Υπουργός Τουρισμού δεν είναι ακριβώς αυτό που ονομάζουμε "πρωτοκλασάτος", αφού υπουργοποιείται για πρώτη φορά.

Εξακολουθούμε να μετράμε μόνο "κεφάλια", αρνούμενοι να ασχοληθούμε με τη συγκρότηση πραγματικά αντιπροσωπευτικών δεικτών απόδοσης, που θα συμπεριλαμβάνουν οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές μεταβλητές.

Υπερηφανευόμαστε ότι διπλασιάσαμε τη συμμετοχή του τουρισμού στο ΑΕΠ, το οποίο όμως είχε σημειώσει μείωση 25%, ενώ η συνολική συνεισφορά του τουρισμού στο ΑΕΠ, από 37,3 δισ. Ευρώ το 2008, σημείωνε για πολλά χρόνια και αυτή μείωση, για να επανέλθει το 2018 στα 37,5 δισ. Ευρώ (στοιχεία World Travel and Tourism Council, καθότι official Greek data γιοκ!)

Συζητάμε διαχρονικά για την άμβλυνση της εποχικότητας, η οποία, αντί να προκύψει βάσει οργανωμένου σχεδίου οργάνωσης της προσφοράς και προσέλκυσης της ζήτησης, έχει περισσότερες πιθανότητες να προκύψει από την κλιματική αλλαγή, με την οποία  ασχολούμαστε σε επίπεδο ρητορικής.

Ψηλά στην ατζέντα, η ισόρροπη ανάπτυξη, ενώ έχει παγιωθεί σχεδόν το 85% της τουριστικής οικονομίας σε 5 Περιφέρειες.

Είμαστε σε μακρά περίοδο full digitalisation και υπάρχουν ακόμα ξενοδοχεία χωρίς δυνατότητα λήψης κρατήσεων online- real time.

Μήπως λοιπόν να ασχοληθούμε με την αλλαγή του μοντέλου παραγωγής (μας) και να υποστηρίξουμε συστηματικά την προσπάθεια και άλλων τομέων να μας ακολουθήσουν;